เมื่อคืนนอนดึก บ้าแต่เขียนได

ก็คนมิเคยนิ ก็ต้องเรียนรู้กันซิ

แต่งไปแต่งมา ได้มาแค่เพลงเดียว

อ่าๆๆ โง่ฉิบ

แระยังเจือกตื่นสายอีก

อด อด อดไปเรียนเลย

พ่อพิมว่าแน่ๆๆ

"นี่ นู๋เรียนป.โทแล้ว รับผิดชอบตอนเองหน่อยซิ

จะให้มาตักเตือนเหมือนเรียนป.ตรี ไม่ได้แล้วนะ"

นั้นไงพิม  ว่าแล้ว...เอ็งต้องคิดไปเองอีกแล้ว

เปนยังงี้ประจำ คิดไปทำไมให้เครียดเนี้ย

คนเรามันก็ต้องหลับลืมกันบ้างซิ...พิมพาภรณ์

วันนี้ตอนเย็นไปโลตุส&เปิดท้ายมาเด้อค่ะ

ช้อปจนหมดตัว หมดตูดเลยกรู

เซ็งจิต...ยิ่งจนๆอยู๋ด้วย

เจือกจ่ายเยอะซะนี่

ไอ้ปกติอ่ะ มันไม่ค่อยได้จ่ายตังไง

เพราะไม่มีตังให้จ่าย

แต่ แต่ แต่ บ่ายของวันนี้

สวรรค์เห็นใจแก่คนจน จน อย่างฉัน

จู่ๆๆ มะมี๋โทมา

"พิม...แม่โอนตังให้แล้วนะลูก"

"เท่าไรแม่"

"ไปดูเองซิ รับรองตะลึง"

ตะลึงจิงๆๆค่ะน้องพี่

แม่โอนให้หกพันและให้จ่ายให้หมดใน 1 อาทิตย์

โอ๋ กล้วยทอดแล้ว

จ่ายหกพัน หนึ่งอาทิด

แม่ ทำไมแม่ใจปล้ำจัง

กุเริ่มตกใจและสงสัย

เลยโทรไปถาม

สุดท้าย...แม่บอกว่า

"หกพันน่ะ รวมค่าหอด้วย"

โอ้ย เสียใจค่ะ เสียใจ

นึกว่าจะรวยแล้ว

ค่าหอ+ค่าไฟ สองพันเจ็ด

ค่าน้ำไม่คิด เพราะมันไม่ค่อยไหล

พิมก็เลยม่ะค่อยได้อาบน้ำ

อ่าๆๆๆ เพื่อนที่มหาลัยก็ไม่รู้

เพราะตูเอาน้ำราดหัว ผมเปียกทุกวันที่น้ำไม่ไหล

เพื่อนๆเลยทึกทักว่า เราอาบน้ำแล้ว

ซำบายเลยเรา หลอกเพื่อนผ่านตลอด

วกมาที่ค่าหอสองพันเจ็ด

เหลือตังสามพันสาม

จะเอาไปทำไรดีนะเรา

เลยถามแม่ "แล้วเอาตังไปทำไรอ่ะแม่"

แม่ก็บอก "โอนกลับให้แม่ดิ โง่จิงเลยลูก"

ซะงั้น แม่กุด่า ซะงั้น

ไอ้ที่ถามว่า ทำไรเนี้ย

คือจะเอาไปซื้อไรตะหาก มันน้อยเกินไป

แม่จ๋า มันน้อยเกินไป ได้ยินไหม

แระในที่สุด ก็คิดได้

เรียน ป.โทมาหนึ่งเดือนเต็ม

มีชุดใส่ไปเรียน สามชุด

กุใส่ซะจนเพื่อนทัก

แระอาจารย์ที่สอนก็คงอยากทักเหมือนกาน

กุเลยตัดสินใจไปช้อปซะงั้นอ่ะ

นี่ไง...แหล่งช้อปของคนหาดใหญ่

เปิดตูด อ่าๆๆๆ เปิดท้าย ตะหาก

แต่ก่อนไปเปิดตูด ต้องไปโลตุสก่อน

เพื่อสำรวจเสื้อผ้าที่มันลดราคา

อย่างว่า ก็เรามันจนนิ แระที่สำมะคัน

"นู๋ชอบของลด ของแถม แระของฟรีจ้า"

ไปโลตุสก่อนไปเปิดตูด

ได้เสื้อมาหนึ่งตัว

อันที่จิงเสื้อตัวนี้ เขาให้เอากุงเกงใส่ไว้ข้างใน

แต่ พิมพาภรณ์ ไม่ค่ะ นู๋จะไม่ใส่ ใครจะทำไม

เด๋วพรุ่งนี้ก็รู้ คัยจะทำไม

เพราะกุจะใส่ไปเรียน อิอิอิ

ไม่ซักก่อนใส่ด้วย

(ของใหม่ไง ซักทำไม ถ้าซักก็จะเก่าทันที)

นั่นๆๆๆ ไถเข้าไป

จากนั้นก็มุ่งหน้าไปเปิดท้ายด้วยใจมุ่งมั่นที่จะจ่ายตัง

เปิดท้าย ไม่ได้เดินเปิดท้ายมานานเท่าไหร่แล้วหนอ

บรรยากาศก็เดิมๆ แม่ค้าก็เดิมๆ

แระมันก็เปนสถานที่ที่ผลาญเงินฉานเหมือนเดิม

สรุปไปเปิดท้ายได้ของดังนี้

1.กระเป๋า 299 แมร่งต่อได้ 290

2.รองเท้าเต้นบิค( มือสองค่ะน้องพี่) 200 ไม่ลด สภาพโคตรดี กุผอมคราวนี้แหละว่ะ

3.กระโปรงลายดอก มือสองเหมือนกานค่ะ 80 (พิมก็ยังต่อค่ะ) ได้ 70

4.กระเป๋า the sak (มือสองเช่นกัน) 280 ต่อค่ะต่อ ได้ 250

( แม่ค้าบอก ของยี่ห้อค่ะน้อง เนี้ยแพงมากเลยนะค่ะ ถ้าของมือหนึ่ง พันก่าๆ

นู๋ก็ไม่รู้หรอกค่ะ the sak นี่มันดังยังไง เพราะไม่เคยได้ยิน ก็บอกแล้วไงว่าจน

แต่ที่รู้ๆๆ นู๋ชอบมันค่ะ นู๋ไม่ได้ชอบยี่ห้อ แต่นั่นแหละก็เสียดายตังค์ เออแล้วจะซื้อทำไม)

5.กระเป๋าตังค์ Esprit ของก๊อบ 199 แม่ค้างก ต่อจนปากฉีกยังไม่ลด งกว่ะ

(ตั้งใจเหมือนกันที่จะซื้อเป๋าตังของแท้ แต่นั่นเเหละด้วยทุนทรัพย์

และสถานะทางเสดกิดประเทด น้ำมันแพง จะซื้อของแพงไปไย

โลคลาส รึ ไฮโซ ก็คนเหมือนกัน ต่างกันตรงที่ กุมันจน แต่เอ็งอ่ะรวย อ่าๆๆๆ)

===>รู้มั้ย ว่ามันคือเป๋าตังใบแรกของฉันเลยนะเนี้ย อ่าๆๆๆ ปกติใส่ถุงก๊อบแก๊บ

6.แมงปอค่ะ ช่วยยายคนหนึ่ง เหนยายแกแล้วก็คิดถึง ปู่ย่าตายายที่บ้าน

เอาไปเลยค่ะยาย 20 ไม่ต้องทอน ถุงไม่เอาโลกมันร้อน

ยายก็บอก ก็ขายยี่สิบนี่ จะทอนทำไมล่ะอีหนู

7.กำไรค่ะ ขาวกะดำ สองอัน 30

(จะใส่เข้าคู่กะชุดที่ซื้อ ในโลตุส)

8.ถุงเท้า 3 คู่ 50

สุดท้าย

9.เสื้อลายดาว 139 ไม่ทันจะต่อราคาพิมยื่นตัง 140  แม่ค้าทอน 10

สรุปซื้อได้ในราคา 130

ยอดรวมที่เปิดท้าย  1239

โอ้โห ได้ของมาครบสมใจอยาก แม้มันจะไม่ใช่

ของแท้ ของมือหนึ่ง ของไฮโซ ก็ตาม

แต่พิมก็ได้มันมาแว้ว

สมใจอยากจิงๆๆ อ่าๆๆๆ

ปล.คนเดินถนน ไม่มีรถนั่ง ใครกรุณา ขับรถผ่านประตู 108 ม.สงขลา

กรุณารับพิมด้วย เดินจนเมื่อยแล้ว เหนื่อยด้วย อ่าๆๆๆ